quiz
Ποιός είπε την παρακάτω φράση:
“Hatred as an element of struggle; unbending hatred for the enemy, which pushes a human being beyond his natural limitations, making him into an effective, violent, selective, and cold-blooded killing machine. This is what our soldiers must become …”
1) Darth Vader
2) Hitler
3) Mussolini
4) Ghandi
5) Mother Teresa
6) Christ
7) Che Guevara
“Hatred leads to power.
Power leads to victory.
Let your anger flow through you.
Your hate will make you strong.” – Sith Philosophy
Απάντηση:
Το νούμερο 7)
Μαΐου 18, 2007 at 10:57 μμ
Δεν ξέρω που το έχει πει, αλλά συμφωνώ
Ξέρεις που το έχει γράψει;
Μαΐου 19, 2007 at 12:19 πμ
στο Message to the Tricontinental.
Μαΐου 19, 2007 at 12:24 πμ
http://www.tricontinental.cubaweb.cu/
Δώσε link! και έχω ωραίο άρθρο αν θες πάλι να ζυμωθούμε:)
Μαΐου 19, 2007 at 1:03 πμ
[...] found a very interesting post on Catallarchy. And, to copy libertarian’s quiz, who does the following quote belong to? Hatred as an element of struggle; unbending hatred [...]
Μαΐου 19, 2007 at 12:25 μμ
εδω http://www.marxists.org/archive/guevara/1967/04/16.htm δώσε (αν και έχω διαβάσματα :Ρ)
Μαΐου 19, 2007 at 12:40 μμ
1o θέμα στο blog μου
Μαΐου 20, 2007 at 9:18 μμ
Aντιγράφω από τη ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ για τον λατρεμένο των απανταχού “προοδευτικών” Τσε :
“Mε την επικράτηση της επανάστασης , ο Γκεβάρα αναλαμβάνει χρέη “εισαγγελέως”και αποφασίζει για τις προσφυγές χάριτος.Η φυλακή της Λα Καμπάνια όπου προϊσταται γίνεται θέατρο πολυάριθμων εκτελέσεων,προπάντων παλιών συντρόφων στα όπλα, που παρέμειναν δημοκράτες.
Όταν διορίζεται υπουργός Βιομηχανίας και διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, βρίσκει την ευκαιρία να εφαρμόσει το πολιτικό του δόγμα επιβάλλοντας στην Κούβα το “σοβιετικό” μοντέλο.Περιφρονώντας το χρήμα, αλλά ζώντας στις ακριβές γειτονιές της Αβάνας, υπουργός Οικονομικών στερούμενος ωστόσο και των πιο στοιχειωδών γνώσεων περί οικονομίας, κατέληξε να καταστρέψει την Κεντρική Τράπεζα.Νιώθει πιο άνετα όταν καθιερώνει τις “Κυριακές εθελοντικής εργασίας”, καρπό του θαυμασμού του για την ΕΣΣΔ και την Κίνα-θα χαιρετίσει με ενθουσιασμό την πολιτιστική επανάσταση.Ο Ρεζίς Ντεμπρέ παρατηρεί: ‘Εκείνος ήταν και όχι ο Φιντέλ που είχε την ιδέα για το πρώτο “στρατόπεδο αναμόρφωσης “(δηλαδή καταναγκαστικών έργων) στη χερσόνησο της Γκουανάνια…’”
Μαΐου 20, 2007 at 11:11 μμ
Δοκιμάστε να διαβάσετε το κείμενο ολόκληρο. Η φράση προφανώς είναι ένα απόσπασμα κομμένο και ραμμένο με σκοπό να δημιουργήσει συγκεκριμένη εντύπωση. Δεν είναι τυχαίο που θα το βρείτε σε άπειρα μπλογκ, αυτό ακριβώς το απόσπασμα, ούτε λέξη παραπάνω.
Αμάν με τους γκεμπελίσκους…
Μαΐου 21, 2007 at 1:50 πμ
Turambar το κείμενο το έχω διαβάσει. Δεν βλέπω κάτι το οποίο με κάνει να αλλάζω άποψη για το άτομο του και για την θέση του αυτή.
Ο γκεμπελίσκος μάλλον είσαι εσύ γιατί με το παραπάνω σου μήνυμα φαίνεται ότι δεν εννοεί αυτό που παρέθεσα αλλά κάτι άλλο. Σαν κάτι Χριστιανούς που τους παραθέτεις ένα απόσπασμα της Βίβλου που λέει να λιθοβολήσουμε τα παιδιά μας και σου λένε ότι το πήρες out of context. Δλδ τι άλλο θέλει να πεί το ποιητή;
Το τυφλό μίσος είναι που κάνει τους ανθρώπους να διαπράττουν εγκλήματα πολέμου (βλ. πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία).
“To send men to the firing squad, judicial proof is unnecessary…These procedures are an archaic bourgeois detail. This is a revolution! And a revolutionary must become a cold killing machine motivated by pure hate. We must create the pedagogy of the The Wall! (El Paredón)” –Ernesto ‘Che’ Guevara
Μαΐου 24, 2007 at 12:59 μμ
Ενδιαφέρον. Το περίεργο είναι ότι και οι υπέρμαχοι του φιλελευθερισμού εμφανίζονται ως τέρατα στην άλλη πλευρά (π.χ. Ρέηγκαν, Θάτσερ κτλ).
Δηλαδή και στις δύο πλευρές υπάρχει μια προσπάθεια απαξίωσης των ηγετών της άλλης με εξαιρετικά συνήθως αποτελέσματα, όπως αυτό, αλλά και ακόμα καλύτερα από την άλλη πλευρά. (γιατί ο περιορισμός της ελευθερίας συγκινεί λιγότερο από τον θάνατο από πέινα, κοινωνική απαξίωση κτλ – και γιατί είναι και λίγο πιο ευσυγκίνητοι οι αριστεροί, πώς να το κάνουμε).
Δυστυχώς και οι δύο τακτικές είναι ηλίθιες (αποτελεσματικές βέβαια!) καθώς δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι οι άνθρωποι που απαρτίζουν μια από τις δύο ιδεολογικές πλευρές είναι περισσότερο καθάρματα από τους άλλους.
Το ερώτημα για μένα θα ήταν: πιο σύστημα επιβιώνει και παράγει αξιοπρεπή αποτελέσματα ακόμα και με ηγέτες καθάρματα και πιο καταρρέει ή υποβαθμίζει την ζωή των πολιτών.
Μαΐου 25, 2007 at 2:11 πμ
Αφορμή για το ποστ μου ήταν μια έκθεση στην Αθήνα (αν θυμάμαι καλά) με πίνακες που απεικονίζουν αυτό το άτομο. (πολλοί φορούν μπλούζες με το πρόσωπο του. Είναι είδωλο!).
Οι χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού εξαρτυόντουσαν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι οι καπιταλιστικές από την ικανότητα και την εντιμότητα των ηγετών τους λόγω του κεντρικού σχεδιασμού την Οικονομίας. Η δομή αυτών των δύο συστημάτων δείχνει πιο είναι πιο σταθερό και πιο παράγει πιο αξιοπρεπή αποτελέσματα ακόμα και με καθάρματα ή ανίκανους ηγέτες.