Ελευθερία του Λόγου
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Ελευθεροτυπίας που ήταν πρόσφατα θα ήθελα να γράψω ότι η Χριστιανική και κάθε άλλη γνωστή θρησκεία είναι παραμύθια της Χαλιμάς, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι πολύ αστείος με αυτά τα μεγάλα φρύδια που έχει και ότι στο θέρετρο αξιωματικών αεροπορίας στον Ζούμπερι είναι ταυτόχρονα και βάση.
…α και μην ξεχάσω το τελευταίο και το καλύτερο, είναι πολύ σέξυ το να φιλιούνται δύο θεές όπως η Winona Ryder και η Angelina Jolie 
Ορίστε και οι συνταγματικές νάρκες που επιτρέπουν την κατάσχεση και την απαγόρευση των εντύπων που θα είχαν τα παραπάνω ή κάτι παρόμοιο:
α) για προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας,
β) για προσβολή του προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας,
γ) για δημοσίευμα που αποκαλύπτει πληροφορίες για τη σύνθεση, τον εξοπλισμό και τη διάταξη των ενόπλων δυνάμεων ή την οχύρωση της Xώρας ή που έχει σκοπό τη βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος ή στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας του Kράτους,
δ) για άσεμνα δημοσιεύματα που προσβάλλουν ολοφάνερα τη δημόσια αιδώ, στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος.
Μαΐου 5, 2008 at 8:28 μμ
Σύμφωνοι προς πρόκειται για νάρκες, αλλά κάποιες παρατηρήσεις στο κάθε ένα:
α) αυτό έχει περισσότερο ιστορική σημασία, παρά πραγματική, εκτός αν μιλάμε για υπερβολικά χυδαίες και προσβλητικές με σκοπό απλά να βλάψουν, παρά γιατί «είναι παραμύθια της Χαλιμάς». Δηλαδή δε μπορούμε να τα βάζουμε όλα στο ίδιο καλάθι, άλλο να λες «δεν πιστεύω είναι παραμύθια για το α, β, γ» κι άλλο να τυπώνεις έντυπο με εξώφυλλο τον Χριστό και τη Μαγδαληνή σε 69.
(δες το κατ’αντιστοιχία του «λες μαλακίες» και «είσαι μαλάκας»…)
Πιστεύω πως σε ώριμες Δημοκρατίες όπως αυτή της Δανίας δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, αντίθετα στην Ελλάδα μπορεί αρκετοί πολίτες να πιαστούν στα χέρια. Θα ήταν ενδιαφέρον πείραμα να βλέπαμε αν οι Δανοί θα μπορούσαν να κάνουν κάτι αντίστοιχο όχι για Μωμάεθ αλλά για τον Χριστό.
Γνώμη μου πάντως είναι ότι μιας που οι θρησκείες στα σοβαρά κράτη είναι υποκειμενικά βιώματα και όχι state-sponsored, πρέπει να τους φερόμαστε σαν οτιδήποτε άλλο. Με άλλα λόγια για κάποιους είναι ο «μΠΑΑΑΑΑΑΑΟΚ» θρησκεία, αυτό δε σημαίνει πως κάποιος άλλος δε μπορεί να βρίσει την παραπάνω ομάδα και τους οπαδούς της.
β) Κι αυτό νομίζω είναι ένα απολίθωμα άλλης εποχής, αλλά δεν υποτιμάω τη συμβολική αξία του θεσμού του ΠτΔ (περισσότερο κι απ’τη σημαία και στο ίδιο επίπεδο με το Σύνταγμα). Πιστεύω πως ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει για τον Πρόεδρο (και τα looks του) φτάνει να μην είναι για σκοπό το (γ) ή για ασύστολη παραβίαση των νόμων.
γ) Ελπίζω να κάνεις πλάκα σ’αυτό. Οποιοσδήποτε βάζει σε κίνδυνο την ακεραιότητα των υπολοίπων μας πρέπει να κλειδώνεται σε φυλακή και να πετάγεται το κλειδί. Ακόμα δε μπορώ να ξεχάσω την ηλιθιότητα των ΜΜΕ όταν τότε στα Ίμια έδειχναν τα πλοία μας να ετοιμάζονται να φύγουν απ’τον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας… ευτυχώς που το συμβάν έμεινε ένα θερμό επεισόδιο και όχι σύρραξη γιατί δεν ξέρω που μπορεί να έφτανε η βλακεία ορισμένων δημοσιογράφων (κίνηση πλοίων, στρατιωτικών αγημάτων, κλπ).
δ) Εξαρτάται. Ελπίζω να ΜΗΝ δω λίαν συντόμως παιδεραστικά δημοσιεύματα να μοιράζονται έξω από νηπιαγωγεία. Οι περιπτώσεις του νόμου οφείλουν να είναι λίγες, αλλά ορισμένες για μένα είναι αναντικατάστατες.
—
Εν ολίγοις, συμφωνώ ότι τα σημεία (α) και (β) είναι αρχαία, αν προστατεύουν απ’την υπερβολική βία μεταξύ των πολιτών σε «θεοκρατίες» όπως η δικιά μας. Δε μας τιμά πολύ βέβαια ως χώρα αυτό.
Στο (γ) και (δ) διαφωνώ, αν και πιστεύω πως ο νόμος οφείλει να μιλάει μόνο για συγκεκριμένες περιπτώσεις και για την προστασία αποκλειστικά συγκεκριμένων ομάδων/σκοπών (ανήλικους, ένοπλες δυνάμεις, κλπ).
Μαΐου 6, 2008 at 11:12 πμ
Τα παιδεραστικά δημοσιεύματα είναι έγκλημα γιατί για να παραχθούν υπήρξε βία και αποπλάνηση ανήλικων. Αν από την άλλη δημοσιευθεί κάτι που δεν είναι προϊόν εγκλήματος τότε ακόμα και αν προσβάλει την δημόσια αιδώ δεν θα έπρεπε να απαγορευτεί.
Για το γ από την στιγμή που μιλάμε για κάτι που είναι public δεν τίθεται θέμα. Αν κάποιος στρατιωτικός αποκαλύψει κάτι τότε παραβιάζει το συμβόλαιο που έχει κάνει με τον ελληνικό στρατό, αν η αποκάλυψη γίνει από πολίτη τότε αυτός πολύ πιθανό να έχει μπει παράνομα στο στρατόπεδο.
“Οποιοσδήποτε βάζει σε κίνδυνο την ακεραιότητα των υπολοίπων μας πρέπει να κλειδώνεται σε φυλακή και να πετάγεται το κλειδί. ”
για δημοσίευμα… που έχει σκοπό τη βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος
Δλδ πιστεύεις ότι θα έπρεπε να πετάξουμε σε μπουντρούμια τους κομμουνιστές που θέλουν να κάνουν ακριβώς αυτό και να τους απαγορεύσουμε να έχουν έντυπα; :Ρ
Μαΐου 15, 2008 at 7:19 μμ
Κάτι που ποτέ μου δεν κατάλαβα από τους θιασώτες του αναρχοφιλελευθερισμού…
Η δημόσια αιδώ δεν είναι στην τελική το σύνολο των προσωπικών ευαισθησιών; Αν σε μια κοινωνία κάτι αναγνωρίζεται ως αποτρόπαιο δεν έχει δικαίωμα το μεγάλο ποσοστό των ατόμων να το βγάλει παράνομο; Εξαρτάται φυσικά τι εννοείς προϊόν εγκλήματος… πχ μπορείς να κυκλοφορείς γυμνός σπίτι σου, αλλά μπροστά στα παιδιά του περισσότερου κόσμου προσβάλλεις τη δημόσια αιδώ αν το κάνεις, γι’αυτό και θεσμοθετήθηκε αυτή η έννοια και υπάρχουν ποινές γι’αυτή.. Δε βλέπω γιατί καταπατείται η ελευθερία σου και όχι αυτή των περισσότερων ατόμων;
—
Για το θέμα των στρατιωτικών βάσεων ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω τι είδους διεστραμμένη «μαγκιά» είναι να δημοσιεύει κάποιος στρατιωτικά-ευαίσθητες πληροφορίες. Και απορώ κιόλας που θεωρείς ότι κάτι που θέτει σε κίνδυνο ΟΛΟΥΣ από εξωτερικό κίνδυνο, κάτι που θεωρητικά μπορεί να θέσει σε κίνδυνο και ατομικές ελευθερίες που τόσο προσπαθείς να υπερασπισθείς.
—
Για τον ΠτΔ στα έχουν πει λάθος. Για τον Παπούλια ως άτομο-Παπούλια είσαι, και ήσουν, πάντα ελεύθερος να πεις ότι γουστάρεις για τα φρύδια του, το ντύσιμό του, το πολιτικό του παρελθόν. Αν όμως πεις ότι ο «Πρόεδρος της Δημοκρατίας- που τώρα είναι ο Παπούλιας- πουλάει ναρκωτικά έξω απ’τα σχολεία» και το δημοσιεύσεις σε major εφημερίδα με ψευδή επιχειρήματα και στοιχεία τότε υπάρχουν όλα τα τεκμήρια να σε κυνηγήσουν για την προσβολή του προσώπου.
—
Για τους Κομμουνιστές δεν χρειάζεται να γίνει τίποτα γιατί δεν έχουν τα μέσα να το κάνουν. Αν όμως κάποια στιγμή τ’αποκτούσαν (πχ είχαν συχνότητες επικοινωνίας της αστυνομίας, ιδιωτικούς στρατούς αλά φασιστικά καθεστώτα, κλπ) τότε ναι, θεωρητικά θα μπορούσαν να γίνουν κινήσεις.
Αλλά εδώ μιλάμε για αμυντικές πληροφορίες σε ξένη δύναμη, που δεν πρόκειται να σεβαστεί κανένα εθνικό νόμο, απ’τον πιο απλό μέχρι τον συνταγματικά κατοχυρωμένο.
—
Γενικότερα κατά της αποεγκλματικοποίησης της δυσφήμισης που ενδιαφέρει άμεσα την ελευθερία του λόγου διάβασε εδώ.
Μαΐου 18, 2008 at 4:49 μμ
” πχ μπορείς να κυκλοφορείς γυμνός σπίτι σου, αλλά μπροστά στα παιδιά του περισσότερου κόσμου προσβάλλεις τη δημόσια αιδώ αν το κάνεις, γι’αυτό και θεσμοθετήθηκε αυτή η έννοια και υπάρχουν ποινές γι’αυτή.. Δε βλέπω γιατί καταπατείται η ελευθερία σου και όχι αυτή των περισσότερων ατόμων;”
Δεν έχει σημασία ο αριθμός των ατόμων, αν καταπατείται η ελευθερία ενός ατόμου ή πολλών ατόμων τότε ο νόμος πρέπει να τον/τους υπερασπιστεί. Στην περίπτωση αυτήν δεν καταπατείται κανενός άλλου η ατομική ελευθερία παρά αυτή του γυμνιστή να κάνει το σώμα του ότι θέλει, να μην φορέσει ρούχα. Το γεγονός ότι δεν θέλεις τα παιδιά σου να βλέπουν γυμνούς ανθρώπους ή χοντρούς ή λεπτούς δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει και νόμος αν έχεις πίσω σου πολλούς που θέλουν το ίδιο πράγμα.
“Για τον ΠτΔ στα έχουν πει λάθος. Για τον Παπούλια ως άτομο-Παπούλια είσαι, και ήσουν, πάντα ελεύθερος να πεις ότι γουστάρεις για τα φρύδια του, το ντύσιμό του, το πολιτικό του παρελθόν. Αν όμως πεις ότι ο «Πρόεδρος της Δημοκρατίας- που τώρα είναι ο Παπούλιας- πουλάει ναρκωτικά έξω απ’τα σχολεία» και το δημοσιεύσεις σε major εφημερίδα με ψευδή επιχειρήματα και στοιχεία τότε υπάρχουν όλα τα τεκμήρια να σε κυνηγήσουν για την προσβολή του προσώπου.”
Αν πω ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Παπούλιας είναι γελοίος; Και γιατί υπάρχει συγκεκριμένα στο σύνταγμα αυτός ο όρος τότε αν ισχύει ότι ισχύει και για τους άλλους πολίτες;
για την αποεγκληματικοποίηση της δυσφήμισης δες εδώ:
“It has generally been held legitimate to restrict freedom of speech if that speech has the effect of either falsely or maliciously damaging the reputation of another person. What the law of libel and slander does, in short, is to argue a “property right” of someone in his own reputation. Yet some one’s “reputation” is not and cannot be “owned” by him, since it is purely a function of the subjective feelings and attitudes held by other people. But since no one can ever truly “own the mind and attitude of another, this means that no one can literally have a property right in his “reputation.” A person’s reputation fluctuates all the time, in accordance with the attitudes and opinions of the rest of the population. Hence, speech attacking someone cannot be an invasion of his property right and therefore should not be subject to restriction or legal penalty.
It is, of course, immoral to level false charges against another person, but once again, the moral and the legal are, for the libertarian, two very different categories.”