• Επιτρέπεται «κερδοσκοπικό» και «μη κερδοσκοπικό» πανεπιστήμιο. Στα δεύτερα παρέχονται κίνητρα (όπως φοροαπαλλαγές), ενώ από τα πρώτα ζητούνται τεκμήρια οικονομικής και ακαδημαϊκής αυτοδυναμίας. Και τα δύο αποτελούν οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου.
  • Την ευθύνη την έχει ο υπουργός Παιδείας, αλλά για να δοθεί άδεια λειτουργίας σε ένα μη κρατικό ΑΕΙ πρέπει να μην έχει λιγότερους από 1.000 φοιτητές και τουλάχιστον 250 στο πρώτο έτος. Επιπλέον, να λειτουργούν τρεις, τουλάχιστον, διαφορετικές σχολές με προϋπολογισμούς εσόδων-εξόδων μιας τετραετίας, και να υπάρχει πρόνοια για λειτουργία ενός, τουλάχιστον, μεταπτυχιακού προγράμματος επιπέδου «Master».
  • Εάν πρόκειται για μετατροπή ιδιωτικής σχολής σε πανεπιστήμιο ζητείται επιπλέον να φοιτούν τουλάχιστον 700 φοιτητές και να έχει επιδειχθεί ερευνητική δραστηριότητα.
  • Κάθε πανεπιστήμιο λειτουργεί με καταστατικό χάρτη ο οποίος «πρέπει να συνάδει με τις διατάξεις του νόμου».
  • Τα κριτήρια για την εγγραφή των φοιτητών καθορίζονται απ’ αυτόν και αναλύονται στον οδηγό σπουδών. Ως γενική αρχή, αρκεί το απολυτήριο αναγνωρισμένου δευτεροβάθμιου εκπαιδευτικού ιδρύματος.
  • Η μοναδική διάταξη για τα δίδακτρα ορίζει ότι τυχόν αναθεώρηση του ποσού στο μέσον του ακαδημαϊκού έτους πρέπει να εγκριθεί από τον υπουργό.

Πηγή: enet

Advertisements