Ο Μαρξ από την μια πίστευε στον σιδηρούν νόμο των μισθών δλδ ότι οι μισθοί καθορίζονται από την ποσότητα του φαγητού κλπ που απαιτείται για την διατήρηση και την αναπαραγωγή των προλετάριων (αν αυξηθούν οι μισθοί πάνω από αυτό το όριο η αύξηση των εργατών λόγω των γεννήσεων θα ρίξει ξανά τους μισθούς, κάτω από αυτό το όριο δεν μπορούν να πέσουν γιατί αυτό θα έχει ως συνέπεια την έλλειψη εργατικών χεριών) και από την άλλη πίστευε στην αυξανόμενη εξαθλίωση του προλεταριάτου που είναι η κινητήριος δύναμη της προλεταριακής επανάστασης.

Πως γίνεται το προλεταριάτο να μην μπορεί να εξαθλιωθεί περαιτέρω από το όριο που λέει ο σιδηρούς νόμος των μισθών και ταυτόχρονα να εξαθλιωθεί περαιτέρω;
Σχόλια

Advertisements