Εχτές πήγα στην τελευταία ημέρα του τρίτου διεθνούς φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού που διεξάχθηκε στον κινηματογράφο Μικρόκοσμος (στο ΦΙΞ). Η οργάνωση και ο υποτιτλισμός έγινε από την Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας.

Η πρώτη ταινιούλα «JAB» είχε ως θέμα το ποίημα Jabberwocky του Lewis Carroll για το οποίο λέγεται ότι είναι το καλύτερο nonsense ποίημα που γράφτηκε ποτέ στην αγγλική γλώσσα! Προτιμώ όμως τα ποιήματα με nonsense περιεχόμενο όχι nonsense λέξεις (του στυλ «αφού δεν καπνίζεις το ψυγείο τι το θέλεις;), έχουν πιο φάση.

Στις ταινίες κυριάρχησαν οι λευκοί iMac. Μια από αυτές ήταν η «Ώμος προς Ενοικίαση» του Δημήτρη Εμμανουηλίδη, μια ελληνική φουτουριστική ταινία μικρού μήκους με πολύ εντυπωσιακά σκηνικά και γενικά μια πολύ καλή παραγωγή. Δύο πράγματα που με χάλασαν ήταν ότι ήταν λίγο κουραστική και το γεγονός ότι η ΕΡΤ έβαλε το χεράκι της. Είναι ενοχλητικό το να μην γίνεται σχεδόν τπτ σε αυτήν την χώρα δίχως την ανάμιξή του Κράτους. Ακόμα και η Τέχνη από εκεί περιμένει.

Επίσης το μέλλον των διεπαφών το δείχνει το iPhone… είναι δυνατόν στο μέλλον να πληκτρολογούν και μάλιστα σε συμβατικό πληκτρολόγιο; τσκ τσκ

Το αστείο σε μια άλλη ταινία που ο τίτλος της μου διαφεύγει είναι ότι στο όνειρο ο πρωταγωνιστής είχε λευκό iMac ενώ στην εφιαλτική πραγματικότητα ο υπολογιστής μεταμορφώθηκε σε PC 😛

(άσχετο αλλά η Apple μου την έσπασε με τα νέα οικολογικά iMac. Για να αρέσει στην greenpeace έκανε τα λευκά iMac γκρίζα και αλουμινένια)

Στο «EPICAC» του Will Tully -που βασίζεται στο ομώνυμο διήγημα του Κουρτ Βονεγκατ- είναι ένας υπολογιστής στυλ ENIAC ο οποίος έφτιαχνε ποιήματα για τον χειριστή του που ήθελε να ρίξει μια γυναίκα. Μου θύμισε λίγο Cyrano de Bergerac γιατί την ερωτεύτηκε τελικά.

Το «Un-Gone» του Simon Bovey πραγματεύεται το αιώνιο ερώτημα του Star Trek. Τι γίνεται όταν τηλεμεταφέρεσαι; Πεθαίνεις και ζει στην θέση σου ένα αντίγραφο.

Το κλου της βραδιάς ήταν ότι συνάντησα εκεί τυχαία τον φίλο μου τον Κουκ! 🙂
Ο κόσμος είναι πραγματικά μικρός, το Σάββατο πέτυχα τον Μάνο Αντώναρο κοντά στο Μοναστηράκι (αν και αυτό είναι ψιλοστάνταρντ, εκεί βγάζει τις ωραίες φωτογραφίες που βάζει στο blog του) και πριν μερικές ημέρες πέτυχα μια κοπέλα στην Νομική Αθηνών που με είχε κάνει στο άσχετο add στο facebook.

Ξέχασα να πω ότι το κοινό βαθμολογούσε τις ταινίες και ότι στο τέλος κέρδισε η ταινία Zombie του Chris Amstrong. Η φωνή του ζόμπι ήταν θεϊκή… ζουν ανάμεσα μας.

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ θα το βρείτε εδώ

Advertisements