επαναλάμβανε συνεχώς η κυρία ενός τηλεοπτικού πάνελ για τις στριπτιζέζ. «Δεν σας βλέπουν οι πελάτες σαν γυναίκες αλλά σαν ένα κομμάτι κρέας»*.

Πρώτον όλοι είμαστε κομμάτια κρέατος, για την ακρίβεια είμαστε μόνο κρέας (και οστά). Και η ψυχή κρέας είναι, αν δεν το πιστεύει μπορεί να αφαιρέσει ένα κομματάκι κρέατος από τον εγκέφαλο της, όπως έκανε και ο Χάνιμπαλ Λέκτερ στο θύμα του στην «Σιωπή των Αμνών 2», και θα δει άμεσα τα αποτελέσματα που θα έχει στην Ψυχή της.

Δεύτερον τις στριπτιζέζ φυσικά και τις βλέπουν σαν γυναίκες. Για παράδειγμα την κυρία αυτήν μπορεί να την βλέπουν ως άνθρωπο (abstract) αλλά δεν την βλέπουν σαν γυναίκα γιατί ως τέτοια είναι αδιάφορη. Ίσως από εκεί να πηγάζει και το μίσος της για την σάρκα.

Η superclass είναι ο Άνθρωπος, ο άνδρας και η γυναίκα είναι subclasses της. Αυτό που κυρίως διαφοροποιεί τις δύο αυτές subclasses είναι η εμφάνιση, το κρέας. Αν ήταν αλλιώς και ήμασταν μονάχα «πνεύμα» τότε οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα κάναμε διακρίσεις στην επιλογή συντρόφου με βάση το φύλο.

*Μάλιστα έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει έναν στριπτιζέρ για πορνεία επειδή χορεύει για γυναίκες… «Πουλάς το κορμί σου«. Δεν το πουλάει το ενοικιάζει, όπως άλλωστε όλοι όσοι εργάζονται, σε κάθε εργασία. Ενοικιάζουν το κορμί τους (χέρια, πόδια, εγκέφαλο) σε άλλους ανθρώπους για να βγάλουν χρήματα.

Advertisements